Ben ik wel een grotestadsmens? Dat was de vraag die mij, ontworteld in Groningen en opnieuw geplant in Amsterdam, regelmatig bezighield. De zoete inval van de zomer had de vraag naar de achtergrond verdreven. Maar met het komen van de herfst, winter en kerst drong de vraag zich andermaal op. En het antwoord begon zich langzaamaan in mijn hoofd te vormen.
Wilders ontmaskert Zembla
Een paar dagen geleden werd het door Zembla zelf trots aangekondigd: ze gingen Geert Wilders ontmaskeren. Wat er dan achter dat masker zat, wilden ze nog niet zeggen. Het is inmiddels de dag na de uitzending. Een uitzending waarin Zembla vooral zichzelf ontmaskerde als een populistisch uurtje onderbuikjournalistiek. In een verbijsterend staaltje anti-Wilders propaganda werd Wilders beticht van – onder meer – anti-Islampropaganda. In een tijd waarin er steeds vaker openlijk wordt getwijfeld aan het nut en de objectiviteit van de publieke omroep toonde Zembla gisteren aan dat die twijfel volledig terecht is.
Advocaat doet een Spijkermannetje
Afgelopen week werd bekend dat onze eigen Dick Advocaat vertrekt als bondscoach van het Belgische Nationaal elftal – met enig gevoel voor ironie ook wel de Rode Duivels genoemd. Dat vertrek is opmerkelijk, want Advocaat was net een half jaar in dienst van de Belgen. Reden vertrek: de Russen. Naar verluidt is Advocaat door Vladimir Poetin zelf onder druk gezet om het Russische elftal te gaan coachen. Daar had Poetin tussen het Polen-knuffelen en andere kerntaken blijkbaar nog wel tijd voor.
Gewoonboot (9)
“Hebben jullie het een beetje warm?” was de vraag die tijdens onze eerste woonbootwinter met stip naar één schoot. Kwam het gesprek op de krakende, Oud-Hollandse winter, dan kwam het gesprek op hoe behaaglijk het nu eigenlijk was in onze schuit. Welnu, nogal behaaglijk. De boot is vrij enthousiast volgehangen met radiatoren, en in de badkamer hangt een jeugdige én enthousiaste cv-ketel die niet vies van werken is. En dus is het warm in de boot, ook al is het buiten koud.



Duitsland – Argentinië op Texel, zonder Jeroen Grueter
Het was half vier. Vrijwel niets in de kantine verried de aanstaande kraker Duitsland – Argentinië. Behalve dan een paar zenuwachtig ijsberende Duiters. Traditioneel uitgedost in vuurrood gebakken strandhoofd en waterige bierogen. De beamer stond nog uit.