Genoeg stof tot nadenken dus, daar op die woonboot in Amsterdam waar het mei was geworden en de zomer zich schuifelend aandiende. Steeds vaker werd duidelijk dat we op een prachtplek waren beland. Middenin de randstad, maar vrijwel geen lawaai. Wat sporadische vakantievluchten die diep brommend het nabij gelegen Schiphol naderen of verlaten, maar dat is het dan wel. Veel vogels, veel groen in een enorme tuin. ’s Ochtends krant en koffie op het einde van de stijger in de waterige lentezon. Meerkoeten bij wie de nieuwsgierigheid het vaak weet te winnen van de schichtigheid.