Ben ik wel een grotestadsmens? Dat was de vraag die mij, ontworteld in Groningen en opnieuw geplant in Amsterdam, regelmatig bezighield. De zoete inval van de zomer had de vraag naar de achtergrond verdreven. Maar met het komen van de herfst, winter en kerst drong de vraag zich andermaal op. En het antwoord begon zich langzaamaan in mijn hoofd te vormen.
groningen
Gewoonboot (3)
Tuesday, November 10th, 2009Wordt vervolgd, schreef ik na de vorige Gewoonboot. Dat dat pas een vette zeven maanden later zou zijn heb ik nooit zo bedoeld, en raakt tot ver over de grenzen van geduld zoals de menselijke geest dat kan bevatten. Je voelt je geschoffeerd, lieve lezer? Volledig terecht, mijn schuld. Genegeerd? Ja, wat heet. Toch, omdat leven in het verleden voor mietjes is: hier is ‘ie dan. Gewoonboot (3).
Gewoonboot (2)
Wednesday, March 25th, 2009Soms is er geen weer. Ken je dat? Het regent niet, het waait niet, de zon schijnt niet. Er is simpelweg geen weer. Toen ik voor het eerst samen met mijn liefste naar de woonboot ging kijken, was er ook geen weer. Ik probeerde de auto recht te houden op het smalle dijkje. Links van mij gaapte een flinke afgrond, leidend naar een smal slootje met lisdodden en verrassend benaderbare meerkoeten.
Een schichtig wolkje stoom
Saturday, February 7th, 2009Het is vrijdagavond 19 december 2008. Ik fiets om elf uur ’s avonds in de miezerige pisregen de Stad in om in een café bier te gaan drinken met een goede vriend. De waterkou zinkt genadeloos mijn gewrichten in, de wind als een koud vleesmees in mijn wangen.
De nationale alumni-trektocht van Groningen naar de Randstad
Thursday, February 26th, 2009Als ik een vriend vertel over mijn aanstaande verhuizing van Groningen naar Amsterdam zegt hij: “Aha, je volgt de nationale trektocht van Groningen naar Amsterdam.” Ongelijk kan ik hem niet geven. Het wordt wel ‘de tragiek van Groningen’ genoemd. Studenten die jarenlang in de Stad hebben gestudeerd, de economie jarenlang hebben gestimuleerd, vertrekken massaal nadat ze zijn afgestudeerd.