Vond ik vroeger mooi:
Beetje dromen, procrastineren en van alles voor je uitschuiven. Maar jezelf ondertussen mooi wel beroepen op het omnipresente wezen dat je hiermee van jezelf hebt geschapen.
Het is een mooie spreuk, dat wel. Je gedachten ergens anders, da’s altijd een mooie uitvlucht uit een onprettig of gewoonweg saai hier-en-nu. En altijd, overal; dat hebben we allemaal wel eens gewild.
Maar de laatste tijd denk ik: met mijn gedachten ergens anders, komt het hier-en-nu er verdomd bekaaid vanaf.
Tags: gedachten, loesje, nu, procrastineren, vroeger
Misschien is deze dan wat actueler voor je: “leve het hiernumaals” (Loesje)
Tof dat je reageert! Die komt inderdaad meer in de buurt van hoe ik het nu zie, dank!