Gisteren was ik op Texel. Even weg van de drukte van alledag, die op zo’n eiland altijd mijlenver weg lijkt. Zoniet het WK voetbal natuurlijk, dat gaat ook op Texel gewoon door. In alle hoeken van de wereld worden de wedstrijden bekeken, dus ook op Texel. Vakantie is ontspanning, net als voetbal kijken.

Op Texel had Nederland een dag eerder dus ook gewoon van Brazilië gewonnen. Ik liep vanuit het centrum van De Koog via Camping Kogerstrand naar Kaapsnol, de kantine/bingohal/snackbar van de camping. In de duinen zag ik stille getuigen van de euforie van nog geen twintig uur geleden: een kapotgetrapte oranje strohoed in een duinpan, een leeggedronken blikje bier. Geheel volgens verwachting hing in kantine Kaapsnol een enorm scherm, met daarnaast een grote poster met de eerste twee coupletten van het Wilhelmus. Op het gebied van het Nederlands volkslied behoeven de campinggasten van Kogerstrand blijkbaar enige educatie. Welja.
Het was half vier. Vrijwel niets in de kantine verried de aanstaande kraker Duitsland – Argentinië. Behalve dan een paar zenuwachtig ijsberende Duiters. Traditioneel uitgedost in vuurrood gebakken strandhoofd en waterige bierogen. De beamer stond nog uit.
Ik ging zitten, bestelde een biertje en zag Tom Egbers en Toine van Peperstraten nog na-glunderen over de klinkende 2-1 van Nederland tegen Brazilië terwijl ze dus eigenlijk Duitsland – Argentinië moesten voorbeschouwen. En toen gebeurde het, zo’n vijf minuten voor de aftrap: de barman zapte naar de Duitse zender ARD. ‘Voor de Duitsers in de zaal’, legde hij uit. Die waren inderdaad in grote getale uitgerukt. Texel transformeert gedurende de zomermaanden sowieso tot een soort Klein Duitsland; onze Oosterburen dragen het eiland dan letterlijk op handen.
Maar is die enorme economische impuls die Heinrich en consorten Texel ‘jeden Sommer wieder’ geven, nu echt voldoende reden om ze de voetbalwedstrijden van hun Mannschaft in de eigen taal voor te schotelen. Schieten we hier niet veel te ver door in onze tolerantie? Een Nederlandse camping, op een Nederlands eiland; de Duiters mogen blij zijn dat ze de wedstrijd live kunnen zien. Ik zag mezelf al stiekem gniffelen om een paar anti-Duitse sneren van unser Jeroen Grueter, maar die vlieger ging dus mooi niet op.
Volgens mij moet je flink zoeken, wil je in het buitenland en al helemáál in het doorgaans behoorlijk chauvinistische Duitsland de halve finale Nederland – Uruguay met Nederlands commentaar kunnen zien.
Conclusie: we zijn een beetje doorgeschoten in onze tolerantie. Dit soort gekke handreikingen zijn olie op het vuur van de onderbuiksentimenten waarmee partijen als de PVV groot geworden zijn.
Tags: argentinie, duitsland, jeroen grueter, kaapsnol, NOS, texel, tolerantie, voetbal, wk
Ook op Texel ligt Duitsland er dus uit. Met de zomerse temperaturen is ook dit waddeneiland een Costa del Sol en dus misschien op dit moment een beetje te veel voor onze oosterburen.
Ben benieuwd of de finale a.s. zondag duits ondertiteld wordt om onze duitse toeristen niets te laten missen van het wedstrijdverloop.