Afgelopen week werd bekend dat onze eigen Dick Advocaat vertrekt als bondscoach van het Belgische Nationaal elftal – met enig gevoel voor ironie ook wel de Rode Duivels genoemd. Dat vertrek is opmerkelijk, want Advocaat was net een half jaar in dienst van de Belgen. Reden vertrek: de Russen. Naar verluidt is Advocaat door Vladimir Poetin zelf onder druk gezet om het Russische elftal te gaan coachen. Daar had Poetin tussen het Polen-knuffelen en andere kerntaken blijkbaar nog wel tijd voor.
Het moet wreed zijn; Belg zijn en ook nog eens van voetbal houden. Ten zuiden van je doen de Fransen al jaren leuk mee op eindtoernooien, spelen Spaanse elftallen de sterren van de hemel (geleid door een Argentijn, dat dan weer wel) en zijn de Italianen wereldkampioen. Ten oosten heeft Duitsland een competitie van wereldformaat. Ten noorden is Nederland bijna altijd present en sterk op eindtoernooien, en is er die prachtig klassieke Engelse competitie. Gevangen tussen al deze klasse zitten de Belgen. Die zijn erin geslaagd om hun voetbalgeschiedenis te bouwen op een soort lullige treurigheid. Met een vriend heb ik al jaren een terugkerende grap: als ze vanmiddag nog in België stoppen met voetballen, heeft de rest van de wereld dat pas over minstens een half jaar in de gaten.
Dat is natuurlijk stevig aangezet, maar ik denk dat er een kern van waarheid inzit. België, dat zelden een vanzelfsprekendheid is op een EK of WK en al jaren geen grote voetballers meer voortbrengt. En dan heet je ook nog Rode Duivels. Ooit moest die naam angst inboezemen, nu is dat vooral gegrinnik.
Het kan natuurlijk zijn dat Dick Advocaat dit ook heeft ingezien. Dat hij eerst dacht: België, lekkere biertjes, goed eten, bourgondisch leven. En die voetballers die krijg ik wel aan het toveren. En dat hij nu tóch inziet dat dat makkelijker gezegd dan gedaan was.
De waarheid lijkt echter anders. Dick is door Rusland op zijn verantwoordelijkheden gewezen, nu Guus Hiddink er daar komende zomer mee ophoudt. Dick verdiende eerder flinke gasroebels bij Zenith Sint Petersburg en won daar de UEFA cup. Een deel van Rusland houdt dus nog steeds van Dick.
Vladimir Poetin dirigeert Dick nu eigenhandig terug naar Moskou. Hengelend met een ongetwijfeld vorstelijk gage lijkt Poetin beet te hebben. En daarmee verwordt Dick Advocaat tot het voetbal-equivalent van Jack Spijkerman. Puur voor het geld gaan. Is dat erg? Natuurlijk niet. Maar van Jack Spijkerman kon je destijds nog zeggen dat hij het wel gezien had bij de Vara, nieuwe uitdaging, dat werk. Daar kan in het geval van Dick & De Duivels natuurlijk geen sprake van zijn. Verblind door Russische gasdollars laat hij de Belgen als een blok vallen en zet hij koers naar Rusland.
De Belgische pers viel – terecht – over Advocaat heen. Het Nieuwsblad noemde hem een grote trainer, maar een ‘kleine glibberige mens.’ De Morgen sprak van een schande en het laatste nieuws noemde het vertrek van Advocaat ’schaamteloos.’
Dat Advocaat voor het grote geld kiest en zichzelf daarmee neer zet als geldwolf, daar kun je van alles van zeggen en het meeste zal terecht zijn. Maar met zijn actie zet Advocaat ook de Belgische voetbalbond te kijk, en dat is bijna sneu. Die leken bij zijn aantreden zo blij hem gestrikt te hebben, dat ze hem niet direct een contract onder zijn neus schoven. Daar wachtten ze nog even mee. En het contract dát ze hem uiteindelijk aanboden, blijkt nu een slappe hap waar Dick zonder al te veel moeite onderuit komt.
Tags: belgie, dick advocaat, geldwolf, kbvb, rusland
Dit artikel is gepost
op Saturday, April 17th, 2010 om 11:01 am en valt onder de categorie Commentaar.
Reacties op dit artikel kunnen worden gevolgd via de RSS 2.0 feed.
Je kunt een reactie achterlaten.
Advocaat doet een Spijkermannetje
Afgelopen week werd bekend dat onze eigen Dick Advocaat vertrekt als bondscoach van het Belgische Nationaal elftal – met enig gevoel voor ironie ook wel de Rode Duivels genoemd. Dat vertrek is opmerkelijk, want Advocaat was net een half jaar in dienst van de Belgen. Reden vertrek: de Russen. Naar verluidt is Advocaat door Vladimir Poetin zelf onder druk gezet om het Russische elftal te gaan coachen. Daar had Poetin tussen het Polen-knuffelen en andere kerntaken blijkbaar nog wel tijd voor.
Het moet wreed zijn; Belg zijn en ook nog eens van voetbal houden. Ten zuiden van je doen de Fransen al jaren leuk mee op eindtoernooien, spelen Spaanse elftallen de sterren van de hemel (geleid door een Argentijn, dat dan weer wel) en zijn de Italianen wereldkampioen. Ten oosten heeft Duitsland een competitie van wereldformaat. Ten noorden is Nederland bijna altijd present en sterk op eindtoernooien, en is er die prachtig klassieke Engelse competitie. Gevangen tussen al deze klasse zitten de Belgen. Die zijn erin geslaagd om hun voetbalgeschiedenis te bouwen op een soort lullige treurigheid. Met een vriend heb ik al jaren een terugkerende grap: als ze vanmiddag nog in België stoppen met voetballen, heeft de rest van de wereld dat pas over minstens een half jaar in de gaten.
Dat is natuurlijk stevig aangezet, maar ik denk dat er een kern van waarheid inzit. België, dat zelden een vanzelfsprekendheid is op een EK of WK en al jaren geen grote voetballers meer voortbrengt. En dan heet je ook nog Rode Duivels. Ooit moest die naam angst inboezemen, nu is dat vooral gegrinnik.
Het kan natuurlijk zijn dat Dick Advocaat dit ook heeft ingezien. Dat hij eerst dacht: België, lekkere biertjes, goed eten, bourgondisch leven. En die voetballers die krijg ik wel aan het toveren. En dat hij nu tóch inziet dat dat makkelijker gezegd dan gedaan was.
De waarheid lijkt echter anders. Dick is door Rusland op zijn verantwoordelijkheden gewezen, nu Guus Hiddink er daar komende zomer mee ophoudt. Dick verdiende eerder flinke gasroebels bij Zenith Sint Petersburg en won daar de UEFA cup. Een deel van Rusland houdt dus nog steeds van Dick.
Vladimir Poetin dirigeert Dick nu eigenhandig terug naar Moskou. Hengelend met een ongetwijfeld vorstelijk gage lijkt Poetin beet te hebben. En daarmee verwordt Dick Advocaat tot het voetbal-equivalent van Jack Spijkerman. Puur voor het geld gaan. Is dat erg? Natuurlijk niet. Maar van Jack Spijkerman kon je destijds nog zeggen dat hij het wel gezien had bij de Vara, nieuwe uitdaging, dat werk. Daar kan in het geval van Dick & De Duivels natuurlijk geen sprake van zijn. Verblind door Russische gasdollars laat hij de Belgen als een blok vallen en zet hij koers naar Rusland.
De Belgische pers viel – terecht – over Advocaat heen. Het Nieuwsblad noemde hem een grote trainer, maar een ‘kleine glibberige mens.’ De Morgen sprak van een schande en het laatste nieuws noemde het vertrek van Advocaat ’schaamteloos.’
Dat Advocaat voor het grote geld kiest en zichzelf daarmee neer zet als geldwolf, daar kun je van alles van zeggen en het meeste zal terecht zijn. Maar met zijn actie zet Advocaat ook de Belgische voetbalbond te kijk, en dat is bijna sneu. Die leken bij zijn aantreden zo blij hem gestrikt te hebben, dat ze hem niet direct een contract onder zijn neus schoven. Daar wachtten ze nog even mee. En het contract dát ze hem uiteindelijk aanboden, blijkt nu een slappe hap waar Dick zonder al te veel moeite onderuit komt.
Tags: belgie, dick advocaat, geldwolf, kbvb, rusland
Dit artikel is gepost op Saturday, April 17th, 2010 om 11:01 am en valt onder de categorie Commentaar. Reacties op dit artikel kunnen worden gevolgd via de RSS 2.0 feed. Je kunt een reactie achterlaten.