Er is veel over geschreven de afgelopen week: het einde van Fabchannel. Gebrek aan adverteerders/sponsoren en het wantrouwen van – toegegeven, sommige – platenmaatschappijen hebben de site genekt. En dat is zo ontzettend zonde. Al is het alleen maar vanwege de culturele waarde van de inhoud van de site. Op Fabchannel zijn namelijk honderden complete concerten te bekijken.
De afgelopen jaren bouwde het team van Fabchannel aan dit enorme archief. Dat archief bestaat voornamelijk uit concerten die plaatsvonden in de Melkweg en Paradiso. Van Los Campesinos! tot Ali B. en van Lily Allen tot de Pinkpop-personferentie – het staat op Fabchannel. Maar niet lang meer.
Aanstaande vrijdag gaat de stekker eruit. Ik hoop dat ze de concerten toch nog ergens op een stapel harde schijven in een kluis bewaren. Het mág bijna niet zo zijn dat al die beelden verloren gaan. We hebben het hier tenslotte wel over een stukje modern popcultureel erfgoed. Ook al zijn de beelden niet allemaal even mooi gefilmd, bewaard blijven moét het.
Op de eigen site legt Fabchannel-directeur Justin Kniest uit hoe het zover kon komen. Het cynisme is duidelijk in de manier waarop Kniest het “mantra” van de platenmaatschappijen herhaalt – “No money, no content”. Daar kunnen de overduidelijke waarde van het geschoten materiaal en de gewonnen Webby helemaal niets aan veranderen.
Het draait in de muziekbusiness – net als overal tegenwoordig – om geld. En dat geld had Fabchannel blijkbaar steeds minder. Kniest schetst terecht hoe internet door labels nog te vaak als melkkoe wordt gezien in plaats van promotiemiddel. Zoals Marco Raaphorst op zijn blog schrijft:
“Ongelofelijk hoe achterlijk die platenmaatschappijen zijn (sure, er zijn uitzonderingen, hoi Ferry!). En die artiesten, die zijn soms ook achterlijk. Zo weet ik dat Coldplay haar eigen fans verbiedt video’s te maken en op YouTube te knallen. Denken ze dat er daardoor minder mensen naar die optredens gaan of minder mensen hun muziek kopen? Door het te verbieden wel ja.
Eigenlijk is het net zoiets als een potloodventer die zich niet wil laten fotograferen. Ik bedoel: waarom maak je anders muziek? Om het aan je oma te laten horen of zo?
Music wants to be heard, you dummy!”
Jammer dat platenmaatschappijen nog steeds zo bang zijn om hun muziek vrij toegankelijk aan te bieden. Ik ken genoeg mensen die voor een Fabchannel-concert op DVD of CD zouden willen betalen, of voor de mogelijkheid om ze te downloaden. En het lijkt me sterk dat dat de concertkaart- of cd-verkoop meer schade toebrengt dan nu al gebeurt.
Fabchannel zegt voldoende onderzoek te hebben gedaan naar businessmodellen om goed aan de site te verdienen. Zelfs een subscription-model bleek niet toereikend. Er werden subsidies tegenaan gesmeten, maar ook dat bleek niet voldoende. En toen kwam de crisis ook nog eens om de hoek kijken. Einde Fabchannel. Eeuwig zonde. Kijk de komende dagen nog maar eens goed naar dat bloedjemooie concert van Elbow hieronder. Ik ga ze missen.
Tags: fabchannel, melkweg, paradiso